ภายหลังจากการนำเสนอ ผู้เข้าร่วมงานยังได้ช่วยกันโหวตเพื่อหากลุ่มที่แก้ไขโจทย์และนำเสนอมาตรการออกมาได้ดีที่สุด และได้รับฟังแนวคิดจากคณาจารย์และวิทยากรเพื่อแลกเปลี่ยนมุมมองซึ่งกันและกัน ตลอดจนร่วมกันหาบทสรุปของแนวคิดต่างๆ ที่ได้จากงานนี้เพื่อไปต่อยอดในการดำเนินโครงการศึกษาการจัดเก็บค่าธรรมเนียมการใช้พื้นที่การจราจรหนาแน่นให้เกิดเป็นรูปธรรมในอนาคต

ดร. ลักษณวดี ธนามี รักษาการในตำแหน่งนักวิชาการขนส่งทรงคุณวุฒิ และผู้อำนวยการศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศการขนส่งและจราจร สนข. กล่าวว่า “การกำหนดพื้นที่ อัตราการเก็บค่าธรรมเนียม และความแตกต่างของอัตราค่าธรรมเนียมที่เหมาะสมที่สุดสำหรับกรุงเทพฯ ยังเป็นเรื่องที่ต้องศึกษาเพิ่มเติม ทั้งเรื่องเชิงเทคนิคในการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียม โซนและขนาดของพื้นที่ที่เหมาะสม การออกแบบโครงสร้างบริหารจัดการ กรอบกฎหมาย ความเท่าเทียมการจัดเก็บค่าธรรมเนียมกับบุคคลรายได้น้อยและผู้ที่มีความเปราะบางทางสังคม การนำเงินที่ได้จากค่าธรรมเนียมไปใช้พัฒนาระบบขนส่งสาธารณะ ทางเดินเท้า และการสนับสนุนค่าตั๋ว รวมถึงการพัฒนากลยุทธ์สื่อสารและประชาสัมพันธ์สู่สาธารณะ ดังนั้น การจัดกิจกรรม ในครั้งนี้จะนำไปสู่การพัฒนาแนวคิดใหม่ๆ จากคนรุ่นใหม่ ซึ่งกระบวนการนี้จะเป็นก้าวแรกในการดำเนินการร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียจากทุกภาคส่วนเพื่อให้เกิดการยอมรับทั้งในระดับนโยบาย และภาคประชาชน ผลลัพธ์ที่จะได้จาก Workshop ครั้งนี้จึงเป็นส่วนสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงและการพัฒนาการจราจรในกรุงเทพฯ อย่างยั่งยืนในอนาคต”

ดร. โดมินิก้า คาลินโนวสก้า ผู้อำนวยการโครงการภาคการคมนาคมขนส่ง GIZ ประจำประเทศไทย/อาเซียน กล่าวว่า “ปัจจุบันยังมีคำถามเกิดขึ้นอยู่เสมอ ไม่ว่าจะมาจากนักออกแบบนโยบายเอง หรือผู้ที่มีส่วนได้ส่วนเสียกลุ่มต่างๆ เกี่ยวกับมาตรการที่ออกมา เพราะหลายครั้งมาตรการก็มักสร้างผลกระทบในแง่ลบกับคนบางกลุ่ม ด้วยเหตุนี้เราจึงไม่อาจที่จะมองข้ามกลุ่มคนที่เสียประโยชน์ เราควรให้ความเท่าเทียมและเสมอภาค และที่สำคัญที่สุด คือ การไม่ทิ้งใครคนใดคนหนึ่งไว้ข้างหลังในวันที่เราต้องเดินไปข้างหน้า”

“การจัดการประชุมเชิงปฏิบัติการ (Workshop) คือ ก้าวแรกของการเดินไปข้างหน้าผ่านการร่วมมือซึ่งกันและกัน เพื่อค้นหาแนวทางแก้ไขและพัฒนาวิสัยทัศน์ร่วมกัน ซึ่งเป็นวิสัยทัศน์สำหรับอนาคตที่ยั่งยืนของระบบการคมนาคมขนส่งของพวกเราทุกคน อย่างไรก็ดีการสร้างวิสัยทัศน์ที่ดีและการค้นหาวิธีแก้ปัญหาว่าจะนำไปใช้อย่างไร และจะประสบความสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อเราร่วมมือกัน โดยเฉพาะกับเยาวชนคนรุ่นใหม่ที่กำลังเติบโตไปเป็นกำลังขับเคลื่อนสำคัญในอนาคต ทุกคนล้วนแต่มีส่วนสำคัญในการพัฒนามาตรการ ผ่านความคิดสร้างสรรค์ การมีส่วนร่วม และความสนุกผ่านการเรียนรู้ ผ่านการทดลองและแลกเปลี่ยนแนวคิดใหม่ๆ ซึ่งกันและกัน และสุดท้ายการเปลี่ยนแปลงคือ ส่วนผสมที่สมบูรณ์แบบสำหรับการสร้างวิสัยทัศน์ร่วมกันของระบบการคมนาคมที่ยั่งยืนและครอบคลุมกับคนทุกกลุ่ม และที่สำคัญที่สุด งานครั้งนี้จะออกมาสำเร็จก็ต่อเมื่อเราได้นำวิสัยทัศน์นี้ไปสู่การปฏิบัติได้จริง” ดร. โดมินิก้า กล่าวเสริม