มลสารช่วงชีวิตสั้นที่ส่งผลกระทบต่อสภาพภูมิอากาศ (Short – lived climate pullutants -SLCPs) ของคาร์บอนดำ ก๊าซโอโซน ก๊าซมีเทน และก๊าซไฮโดรฟลูออโรคาร์บอน สิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดสภาวะโลกร้อนในปัจจุบันถึง 45% อีกทั้งยังส่งผลกระทบต่อสุขภาพของมนุษย์และระบบนิเวศ (เกษตร) ทั่วโลก หนทางเดียวที่จะช่วยรักษาอุณหภูมิของโลกให้ต่ำกว่า 2 องศาเซลเซียสนั้นคือต้องลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และ SLCPs อย่างไรก็ตาม คาดการณ์กันว่ามลสารดังกล่าวจะถูกปล่อยออกมามากขึ้นในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEA) จนถึงปี พ.ศ. 2603 เนื่องจากการเติบโตทางเศรษฐกิจ และการขยายตัวของสังคมเมืองและภาคอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็ว จากการประเมินผลกระทบทางเศรษฐกิจของปัญหามลพิษจากฝุ่นละอองในอากาศพบว่ามีแนวโน้มเพิ่มขึ้นจาก 0.3% ของ GDP ในปี พ.ศ. 2558 เป็น 1.0% ของ GDP ภายในปี พ.ศ. 2603 โดยปัจจุบันประเทศที่มีการปล่อยมลพิษทางอากาศสูงสูญเสีย GDP เป็นทุนเดิมอยู่แล้วกว่า 4% จากปัญหาสิ่งแวดล้อมดังกล่าว ด้วยเหตุนี้จึงต้องมีการดำเนินงานความร่วมมือระดับภูมิภาคอย่างเร่งด่วนเพื่อบรรเทาผลกระทบข้ามพรมแดนอย่างไม่ตั้งใจของมลสารช่วงชีวิตสั้นที่ส่งผลต่อสภาพภูมิอากาศ สุขภาพประชาชน และระบบนิเวศเกษตร ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้